ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο ΕΚ ΦΟΥΡΝΑΣ

Το 1660 με 1670 γεννήθηκε στον Φουρνά των Αγράφων ο Διονύσιος ο ιστοριογράφος και αγιογράφος, " ο μέγας εις αρετήν και εθνωφελή προσφοράν". Ο αδικηθείς για την αξία του έργου του, ο ταπεινός και ευσεβέστατος, καθώς μας πληροφορεί ο Θεοφάνης: Μετ' ου πολύ τοσούτον εις ύψος αλήλακε αρετών, ώστε πολλούς των εκείσε, ίνα μη πάντες είπω, υπερακόντισε, θα ανήρχετο δε εις τα αξιώματα τότε αρετής υπεροχικά, αν ηυπόρει πώγωνος... "
Πατέρας του ήταν ο παπα-Παναγιώτης, επικαλούμενος Χαλκεύς ή Χαλκιάς, λόγω της τέχνης που ασκούσε στον ελεύθερο χρόνο του, για να ενισχύει τα οικονομικά της οικογένειάς του. Στο εργαστήριό του έπλαθε τον ορείχαλκο Σε ηλικία δώδεκα ετών εγκαταλείπει τον Φουρνά και εγκαθίσταται στην Κωνσταντινούπολη, όπου εκτός από τα γράμματα εσπούδασε "και την ιεράν αγιογραφικήν τέχνην". Μετά τέσσερα χρόνια εγκαταλείπει την Πόλη και "θεία μετοικισθείς επιπνοία εφέσει μοναχικού βίου, το αγιώνυμον Όρος κατέλαβε" . Εκεί ο Διονύσιος ανέλαβε και ανοικοδόμησε το κελλί του σε "περικαλλή ναόν" του Τιμίου Προδρόμου και τον ιστόρησε με τις τοιχογραφίες που σώζονται θαυμάσια ως σήμερα.
Ακόμη συνέγραψε και το σπoυδαίο έργο την "Ερμηνεία της ζωγραφικής τέχνης", κείμενο παραδοσιακό και ορθόδοξο, που δίδαξε στους μαθητές του και που διδάσκεται και σήμερα στις Σχολές Τέχνης.
Το 1724 επέστρεψε στην πατρίδα του - τον Φουρνά- όπου με τους μαθητές του αγιογράφησαν τον καθεδρικό Μαό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Το 1729 επέστρεψε και πάλι στο κελλί του στις Καρυές ως το 1734 που επανήλθε στο χωριό του τον Φουρνά των Αγράφων όπου ίδρυσε με "Συνοδικόν Πατριαρχικόν Σιγίλλιον" του πατριάρχη Νεόφυτου του ΣΤ΄, τη Μονή της Ζωοδόχου Πηγής και Σχολείο Κοινών Γραμμάτων.
Από το Σχολείο "εν τη σκοτεία" της σκλαβιάς αποφοίτησαν μεγάλες μορφές των γραμμάτων και του Γένους μας. Όπως ο "πολύς εν σοφία' Θεοφάνης ο εκ Φουρνά, (διάδοχος του Διονυσίου στη Σχολή του), ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (ο εθνεγέρτης), ο Σέργιος Μακραίος ο εκ Φουρνά, ο Ιωάννης Σκλαβόπουλος ή Δημητριάδης (ο Αγραφιώτης), ο Κύριλλος ο εκ Φουρνά, ο Κύριλλος ο εξ Αγράφων, ο Ιωσήφ ιεροδιάκονος, ο Ιωσήφ ο αρχιμανδρίτης εκ Φουρνά, ο Ιάκωβος ο Φουρναίος που δίδαξε στον Τύρναβο, ο Θεοδόσιος που δίδαξε στη Μολδοβλαχία, ο Κωνσταντίνος ο Φουρναίος, ο γαβριήλ Καμπούρης Σχολάρχης στην Καστανιά Αγράφων, ο Χριστάκης Ράγκος, ο Χρύσανθος ο Αιτωλός που δίδαξε στην Κωνσταντινούπολη την Πάρο και τη Νάξο, ο Δημήτριος Χατζηπολυζώης που δίδαξε στην Τεργέστη, την Πέστη, τη Βιέννη, την Ύδρα και το Καρπενήσι και πολλοί άλλοι.
Ο Διονύσιος έγραφε τα μαθήματα που δίδασκε στους μαθητές του. Αυτά τα χειρόγραφα αποτελούν την "Ερμηνεία της Ζωγραφικής Τέχνης". Ο Γάλλος Didron σε μια περιοδεία του στο Άγιο Όρος το 1840 βρήκε εκατοντάδες χειρόγραφα στα κελλιά των μοναχών. Πήρε αρκετά από αυτά τα έβαλε σε μια σειρά και έτσι είδε το φως της δημοσιότητας η "Ερμηνεία" το 1845 και σε Γαλλική μάλιστα μετάφραση. Οι ιστορικοί της Τέχνης έμειναν κατάπληκτοι από τα κείμενα. Οι συζητήσεις γύρω απ' αυτά ήταν συνεχείςκαι σε πανευρωπαΐκό επίπεδο, αφού σε λίγο αυτό το βιβλίο τυπώθηκε στη Γερμανία από τον Schafer και στη Ρωσία από τον Ouspen-sky.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

Το 1734 ιδρύθηκε η Ι. Μ. Ζωοδόχου Πηγής από τον Φουρνιώτη Ζωγράφο και Ιερομόναχο Διονύσιο, στην οποία λειτούργησε ανώτερη Σχολή Γραμμάτων και Ζωγραφικής. Δίδαξε ο ίδιος ο Διονύσιος, αλλά και άλλοι μεγάλοι Διδάσκαλοι του γένους, όπως ο μαθητής του Γόρδιου, ο Ιερομόναχος Θεοφάνης, ο Γεώργιος Αναγνώστης και άλλοι. Δυστυχώς, από αλλεπάλληλες καθιζήσεις του εδάφους, χάθηκε ολοσχερώς η περίφημη Μονή. Πρόλαβαν να σωθούν αρκετά κειμήλια, τα οποία φυλάσσονται στον Ι. Ν. της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στην πλατεία του χωριού. Σήμερα στη θέση της Μονής υπάρχει ομώνυμο ξωκλήσι.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΗ ΒΡΑΧΑ

Το μοναστήρι της Βράχας ήταν το σπουδαιότερο των Ανατολικών Αγράφων. Είναι άγνωστο πότε ιδρύθηκε. Η καμπανούλα έχει χρονολογία 1585 μΧ. και η εικόνα του Σωτήρος 1664 μΧ. Ανακαινίστηκε το 1745μ.χ. Διέθετε κελιά, αρχονταρίκι, ξενώνα, βιβλιοθήκη, κτήματα, μετόχι και κοπάδια ζώων. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας λειτούργησε ως σχολείο γραμμάτων, κέντρο διάδοσης της γεωπονίας, μελισσοκομίας, δενδροκομίας, ορμητήριο και καταφύγιο κλεφταρματολών, θεραπευτήριο και πτωχοκομείο κατατρεγμένων. Το 1833μ.χ. διαλύθηκε με Βασιλικό Διάταγμα. Σώζεται το Καθολικό της Μονής σε καλή κατάσταση με βυζαντινές τοιχογραφίες. Χαρακτηρίστηκε «Ιστορικό Διατηρητέο μνημείο το 1956». Από το 2006 οι Βραχινοί έχουν αρχίσει προσπάθειες για την αποκατάσταση των κελιών και επαναλειτουργία της Μονής του Σωτήρος.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Ο Διονύσιος, παράλληλα με την ανέγερση του μοναστηριού της Ζωοδόχου Πηγής και με τη σύμφωνη γνώμη των συγχωριανών του, έχτισε μέσα στο χωριό τον Παρθενώνα ,μοναστήρι δηλαδή ,για γυναίκες .Το έργο αυτό ολοκληρώθηκε το 1738. Η θέση του Παρθενώνα ήταν κοντά στο χώρο που βρίσκεται σήμερα ο ναός της Παναγίας .

ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΠΕΝΙΩΤΗΣ

Ο Κώστας Λεπενιώτης, δευτερότοκος γιος του Γιάννη Μακρυγιάννη, γεννήθηκε στη Λεπενού γύρω στα 1777-80. Δολοφονήθηκε άνανδρα στον Φουρνά από τους ανθρώπους του Τουρκόφιλου Νίκου Θέου και του κοτζάμπαση του Φουρνά Γιαννάκη Κωστάκη. Ο πύργος του Γιαννάκη Κωστάκη ήταν κάτω απ' την εκκλησία, που ο Λεπενιώτης θα εκκλησιάζονταν και μετά αφού θα κατέβαινε μια πέτρινη σκάλα της πλατείας θα κατευθυνόταν στον πύργο. Οι άνδρες του Νίκου Θέου είχαν τοποθετηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε μόλις ο Λεπενιώτης κατέβαινε τη σκάλα να του έριχναν. Πράγματι έτσι και έγινε. Ο Λεπενιώτης τραυματίστηκε στο δεξί χέρι και στο μηρό. Επέζησε 11 ημέρες μετά τον τραυματισμό του. Η δολοφονία του Λεπενιώτη, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Θεοδοσίου Νικοθέου, πρέπει να συνέβη το 1812. Οι κάτοικοι του Φουρνά έχουν τοποθετήσει την προτομή του στην κορυφή της "πέτρινης σκάλας" της κεντρικής πλατείας , που φέρει το όνομά του σαν ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής προς το ηρωικό παλικάρι των "Κατσαντωναίων",

ΖΑΧΑΡΑΚΙ

Ο Κώστας Ζαχαράκης γεννήθηκε το 1788 και καταγόταν από την κοντινή Ρεντίνα . Στην τοποθεσία αυτή ,έχτισε μία βρύση που ως σήμερα διατηρεί το όνομα του. Αργότερα έγινε μέλος της φιλικής εταιρίας. Τον σκότωσαν οι Τούρκοι στα Τρίκαλα το 1822. Εις μνήμην του η ευρύτερη περιοχή, που βρίσκεται στα όρια της Ευρυτανίας, της Φθιώτιδας και της Θεσσαλίας, πήρε το όνομά του.

Ο χώρος αποτελεί ένα παράδεισο αναψυχής, φυσικής ομορφιάς και κάλλους, που το καλοκαίρι κόσμος το επισκέπτεται για λίγες στιγμές ξεγνοιασιάς. Εκεί και η καλύβα του ξακουστού Ταρζάν, του Φουρνιώτη Γιώργου Μπούργου που δε ζει πια, ένας τεράστιος φυσικός παιδότοπος με παιδική χαρά, υπαίθρια ταβέρνα και ο Ναός των Αγίων Αναργύρων που γίνεται πανηγύρι κάθε 1η Ιουλίου.

Βουλγάρα

ΒΟΥΛΓΑΡΑ-ΒΟΥΛΓΑΡΟΜΝΗΜΑΤΑ


Ως γνωστό, στα τέλη του 10ου μ. Χ. αιώνα, οι Βούλγαροι υπό τον Σαμουήλ έφτασαν μέχρι τη Φθιώτιδα. Εκεί νικήθηκαν από το Νικηφόρο Ουρανό, στην περίφημη μάχη του Σπερχειού, το 996 μ. Χ. Τα απομεινάρια του βουλγαρικού στρατού προσπάθησαν να διαφύγουν μέσα από τα βουνά των Αγράφων. Οι Ευρυτάνες όμως τους περίμεναν στην περιοχή ανατολικά του Φουρνά και τους αποδεκάτισαν. Στην περιοχή αυτή υπάρχει μέχρι σήμερα το τοπωνύμιο Βουλγάρα ή Βουλγαρομνήματα.

Πρόλογος

Η σελίδα αυτή αποτελεί την προσπάθεια των νέων του χωριού μας για την προβολή του τόπου μας και την αντιμετώπιση των προβλημάτων του μέσα απο τα μάτια της νεολαίας. Σύντομα θα πλαισιωθεί με πλήθος φωτογραφιών απο το χωρίο μας αλλα και με σχετικά κείμενα. Ελπίζω στη στήριξη όλων σας για την ενημέρωση της σελίδας.

Ευχαριστώ